To już oficjalne – przyszły sezon maluje się w czarnych barwach. A przynajmniej mecze wyjazdowe. Zapraszam na subiektywny przegląd najlepszych właściwie wszystkich czarnych koszulek, w jakich oglądaliśmy Aston Villę. Która podobała Wam się najbardziej?
Ptaszki ćwierkają, że kolejną wiadomością, jaką Klub ogłosi w porozumieniu z Adidasem będzie potwierdzenie przyjęcia Aston Villi w poczet “elitarnych klubów” współpracujących z niemieckim producentem. Co to oznacza w praktyce? Więcej wzorów, więcej merchu i upragnione przez wielu koniczynkowe logo na strojach Aston Villi. Grono “elitarnych” zespołów jest ograniczone i znajdują się wśród nich takie kluby jak Real Madryt, Manchester United, Arsenal, Juventus czy Bayern Monachium.
A same stroje? Klasyka gatunku, jeśli chodzi o połączenie czerni i błękitu. Na razie poza rankingiem, bo muszę się z nimi opatrzeć. Ale gdybym miał na siłę je gdzieś umieścić… Byłyby gdzieś w okolicy 4. miejsca.
7. Castore Third 2022/23
źródło: avfc.co.uk
Castore i Aston Villa to najdziwniejsza historia ostatnich lat, jeśli chodzi o umowy sponsorskie Aston Villi. Jakość produktów Castore była tak dramatyczna, że współpracę przerwano przedwcześnie i brytyjska marka została zastąpiona przez Adidas. Prawdę powiedziawszy, koszulki od Castore nie podobały mi się także pod względem projektów i subiektywny ranking najbrzydszych koszulek Castore jawi mi się na mentalnym horyzoncie jako kolejny tekst z serii.
6. Nike Away 2010/11
Transfery takie jak sprowadzenie Darrena Benta miały dać nam nadzieję i pokazać, że jest życie po O’Neillu. Anglik nie dowiózł wyników na poziomie oczekiwań, jakie w nim pokładano, a nadzieje okazały się złudne. Same stroje? Fajny, oryginalny motyw szachownicy pod pachą oraz jego powtórzenie w mniejszej skali na spodenkach. Choć nie były one szczytem designu, to są świadkiem fajnych czasów, kiedy producentom strojów chciało się więcej kombinować z przemycaniem tożsamości klubów na stroje.
Ciekawostka! Dokładnie ten sam motyw szachownicy postanowiliśmy wykorzystać w naszych fejsbukowych materiałach w latach 2014-16:
5. Kappa Away 2020/21
Pewnie wielu się sprzeciwi tak wysokiej pozycji koszulki od kuppy, ale co zrobię – bardzo podobały mi się designy włoskiego producenta. Choć czarne stroje z sezonu 2020/21 nie trafiły na mój osobisty panteon, to doceniam próbę ogrania zarówno połączenia czerni z błękitem, jak i bordo, oraz kombinowane rękawy i podkrój kołnierzyka. Na minus – jakość. Stroje Kappy były najsłabszymi pod tym względem ciuszkami The Villans od czasów, kiedy szył je dla nas prezydent Francji.
4. Nike Third Kit 2007/08
Jak wielu z nas mam słabość do koszulek Nike z okresu Martina O’Neilla. Do czasu pojawienia się p. Unaia Emerego był to trener, z którym osiągaliśmy największe za mojego oglądania The Villans sukcesy. Graliśmy też najatrakcyjniejszy futbol. Sama koszulka jest prosta i nawet nie stara się udawać, że jest inaczej. Bardzo fajnie w design koszulki zostało włączone logo 32RED z błękitnymi symbolami trefla i pika.
3. Under Armour Away 2017/18
Współpraca z Under Armour była krótka, ale owocna. Szczególnie w drugim roku dostarczania strojów amerykańska marka dowiozła fajny produkt pod względem designu. Pozioma belka na wysokości herbu i logo producenta dobrze grała z również horyzontalnym logo sponsora, a same stroje były naprawdę porządnej jakości.
2. Adidas 150th Anniversary Kit 2024/25
Kiedy zobaczyliśmy materiały z sesji zdjęciowej, oczy wyszły nam z orbit. Idealnie czarne stroje z niekontrastowym logo producenta oraz bez logo sponsora nadawały tym koszulkom mistyczny, duchowy wręcz wymiar. W koszulkach na 150-lecie klubu nie było ważne nic poza samym dziedzictwem Aston Villi. Były więc one maksymalnie proste, a jedynym urozmaiceniem było historyczne, czerwone logo klubu i… pasujące kolorystycznie logo FA Cup, ponieważ zespół wystąpił w tych koszulkach tylko raz – w pucharowym meczu przeciwko West Hamowi. Kiedy zobaczyliśmy je z Szymonem w klubowym sklepie na Villa Park, wyglądaliśmy dosłownie jak ludzik z mema “shut up and take my money”.
1. Diadora Away 2000/01
To koszulka sprzed moich astonvillowych czasów, co być może w moich oczach dodaje jej mistycyzmu. Hmm, wcześniejsze stroje chwaliłem za sprytne połączenie designu logo sponsorów z designem koszulek, a tu… Mam ochotę niekonsekwentnie pochwalić, że logo ntl: jest tak bardzo od czapy, jak to tylko możliwe. “Paliło po oczach”, jak to o tym samym logo napisał w kontekście strojów domowych Szymon. Krój baggy, rękawy bufiaste jak na dworze Ludwika XVI, centralne położenie herbu – wszystko w tym designie krzyczy retro, ale takie retro, za jakim tęsknimy. Definicja przełomu lat 90-tych i 2000-ych.